ธรรมเนื้อแท้
การที่อารมณ์ตกค้างและตั้งค้างที่ถูกกำหนดรู้ด้วยสตินี้ อารมณ์เหล่านั้นไม่สามารถยังจิตให้เกิดอุปาทานการยึดมั่นถือมั่นที่จะเป็นไปเพื่อภพเพื่อชาติ(การเกิด) และเป็นไปในวัฏฏะได้เลย เมื่ออารมณ์ดับ มันก็คือดับ ไม่มีการสั่งสมในจิต หากเราขาดสติ ขาดการใส่ใจที่จะกำหนดรู้อารมณ์ เมื่อเราได้เผชิญกับอารมณ์ตอนที่มันกระทบนั้น ขณะนั้นเวลานั้นนั่นแหละ หากเราไม่ได้กำหนดดู อารมณ์จะถูกสั่งสมในจิต
เพราะฉะนั้น การที่เราจะก้าวเข้าสู่ระดับขั้นของปัญญาที่จะเป็นตัวตัดวัฏฏจักรนี้ จะต้องเป็นปัญญาที่จะต้อง “รู้และเข้าใจ” กระบวนการแห่งเหตุปัจจัยในจิตของตน
จากธรรมเทศนาเรื่อง “เมตตาจิตกับการก้าวล่วง”
โดย พระอาจารย์จารุวณฺโณ ภิกฺขุ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น