อวิชชา

ต้นไม้พูดได้ในวัดชูจิตธรรมาราม พระอารามหลวง

อวิชชา

            พูดง่ายๆว่า “อวิชชามันก็ไม่มีตัว” ธรรมชาติต่างๆมันไม่มีตัวหรอก แต่เราพูดให้มันมีตัว เพื่อเป็นเครื่องกำหนดหมายให้ทราบ คือพูดถึงลักษณะว่า จิตไม่รู้รูปตามเป็นจริง ไม่รู้เสียงตามเป็นจริง ไม่รู้กลิ่นตามเป็นจริง ไม่รู้รสตามเป็นจริง ไม่รู้โผฏฐัพพะตามเป็นจริง ไม่รู้ตามเป็นจริงอย่างนี้แหละ มันจึงมีอวิชชาในตัวมัน แต่จะบอกว่าอวิชชาอยู่ตรงไหนของจิต ก็ต้องบอกว่า “อยู่ตรงที่มันไม่รู้” นั่นแหละ

จากธรรมเทศนาเรื่อง... “การละสักกายทิฏฐิสังโยชน์”

โดยพระอาจารย์จารุวณฺโณ ภิกฺขุ