“ครั้งแรกในโลก”

 “ครั้งแรกในโลก”

    เรื่องที่กล่าวถึงเกี่ยวกับ “ครั้งแรกในโลก” นั้น เป็นสำนวนการกล่าวความเป็นโลกที่มีการบังเกิดขึ้นของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นยุคที่จะต้องมีบุคคลมาตรัสรู้เป็นพระสัมมาพุทธเจ้าในแต่ละช่วง โลกก่อนหน้านั้นถึงแม้จะเคยมีผู้ตรัสรู้มาแล้วก็ตาม ก็ถือว่าเป็นคนแรกของโลกในยุคสมัยนั้น เมื่อระยะเวลาล่วงไปอย่างยืดยาวนานโลกก็ลืมพระพุทธศาสนาไป ไม่รู้จักคำว่า พุทธะ ธรรมะ สังฆะ เรียกว่าสิ้นยุคสมัยของโลกที่มีพระพุทธศานาดำรงอยู่ ระยะเวลาก็เว้นช่วงไปอีกยืดยาวนาน มาถึงยุคสมัยก่อนพุทธกาล โลกก็ว่างจากบุคคลมาตรัสรู้ เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะออกบวชบำเพ็ญเพียรจนเกิดการตรัสรู้ จึงประกาศความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าขึ้นในโลกเป็นคนแรก(ในโลกยุคนี้) ก็เลยมีพระรัตนตรัย มีพระสงฆ์ มีอุบาสก มีอุบาสิกา ตามมาเป็นครั้งแรก

    ฉะนั้น ข้อความที่ว่า “ครั้งแรกในโลก” เป็นสำนวนกล่าวถึงการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าในโลกของแต่ละยุคสมัย เพราะพระพุทธเจ้าจะไม่ตรัสรู้พร้อมกันถึงสองพระองค์ในยุคสมัยเดียวกัน จึงเป็นคำกล่าวให้เห็นถึงคุณค่าของคำว่า “เอกบุรุษ” ที่มีได้องค์เดียวในโลกของแต่ละยุค

จารุวณฺโณ ภิกฺขุ เครดิตถอดบทเทศ ส.ณ.จิตติศักดิ์ โสภาสี