ยึดถือธรรมเป็นที่ยึดเกาะ
การปฏิบัติตนเองตามคลองแห่งศาสนา คือการพาตัวเราเองให้พ้นไปจากการเวียนว่ายในสังสารวัฏฏ์ พวกเรารู้สึกตัวกันอยู่ไหมว่า เวลานี้เรากำลังเวียนว่ายกันอยู่ พระพุทธเจ้าเปรียบเทียบชีวิตของเราทุกคนว่าได้ลอยอยู่ในทะเลแห่งสังสารวัฏฏ์ การลอยคออยู่ในทะเลโดยที่เท้าไม่มีพื้นดินเหยียบ เราจะต้องแหวกว่ายพยุงตนเองอยู่ตลอดเวลา หาเวลาหยุดไม่ได้ หากหยุดว่ายเราก็จม
การลอยคออยู่ในทะเลโดยที่ไม่สามารถหยุดว่ายได้ จึงเป็นความทุกข์ของคน พระพุทธเจ้าได้เห็นทุกข์ของคนที่อยู่ในทะเล จึงให้เรือและแพเป็นที่ยึดเกาะ ซึ่งก็คือพระธรรมคำสอนนั้นเองที่เปรียบเสมือนเรือและแพ ผู้คนที่ขึ้นเรือและแพได้จะรู้สึกว่าตนเองไม่ต้องทุกข์กับการว่ายน้ำทะเลอีก ธรรมะจึงช่วยดับทุกข์ให้กับคนได้
พวกเราชาวพุทธจึงควรยึดถือธรรมเป็นที่ยึดเกาะ แล้วฝึกฝนตนเองให้เป็นไปตามคลองแห่งธรรม พระพุทธเจ้าเป็นแบบอย่างที่ดีของพวกเราชาวพุทธ พระองค์ปฏิบัติด้วยความพากเพียรบากบั่นจนเป็นผลสำเร็จ พระองค์ทรงเล่าการปฏิบัติในวันที่บรรลุไว้ว่า
ในยามแรกแห่งราตรีพระองค์รู้อดีตชาติที่เคยเกิดตายมาแสนยาวนาน แต่ความรู้นี้ก็ไม่ทำให้พระองค์มีจิตหลุดพ้น ในยามสองพระองค์รู้การจุติอุบัติคือการเกิดการตาย รู้ว่าใครทำกรรมชนิดไหนไปเกิดเป็นอะไร แล้วตายจากชาตินั้นแล้วจะไปเกิดเป็นอะไร แม้รู้ขนาดนั้นก็ไม่ได้ทำให้พระองค์บรรลุ
พอถึงยามสามพระองค์พิจารณาห่วงโซ่แห่งการเวียนว่ายตายเกิด(ปฏิจจสมุปบาท) พิจารณาจนสามารถดับอวิชชาได้ พระองค์จึงบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ ตรงจุดนี้แหละคือสาระสำคัญทางศาสนาที่เราจะต้องเรียนรู้ เพราะความรู้ในห่วงโซ่นี้ทำให้พระองค์ทำลายห่วงโซ่แห่งการเวียนว่ายได้ ขอให้พวกเราสนใจในการปฏิบัติในหลักธรรมข้อนี้ให้มากๆ อาจนำผลให้ถึงความพ้นทุกข์ได้
จารุวณฺโณ ภิกฺขุ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น