ธรรมเนื้อแท้ 2
คนๆ หนึ่งไม่สามารถใช้วิบากได้หมด นอกจากจะใช้หมดไม่ได้แล้ว ยังสั่งสมวิบาก (ใหม่) เพิ่มเข้าไปด้วยการกระทำ (กรรม) ในปัจจุบันนี้อีก
บางคนบอกว่า คนเราเกิดมาเพื่อใช้กรรม แต่อาตมาว่า เราเกิดมาเพื่อสร้างกรรมต่างหาก เมื่อสร้างกรรมใหม่เพิ่ม ก็ย่อมได้รับผลแห่งกรรมที่กระทำไว้แล้วนั้น นั่นหมายถึงเราไม่ได้เกิดมาเพื่อใช้กรรม แต่เกิดมาเพื่อสร้างกรรม และมีแต่จะสร้างเพิ่มยิ่ง ๆ ขึ้น
รับ (กรรมเก่า) มาแล้วก็สร้างเพิ่ม และสร้างเพิ่มไปเรื่อย ๆ ก็เลยไม่หมดสักที เมื่อไม่หมดเช่นนี้ วัฏสงสารการเวียนว่ายตายเกิดจึงไม่มีใครพยากรณ์ได้ว่าจะสิ้นสุดลงที่ไหน
พระพุทธเจ้าทรงมอบคำสอนไว้ให้พวกเรา เพื่อหยุดการสืบต่อแห่งกองทุกข์ หมายความว่า ไม่ให้ทุกข์นี้สืบต่อไปได้อีกในภพหน้าชาติหน้า
หากสามารถหยุดกองทุกข์ไม่ให้สืบต่อไปในภพหน้าชาติหน้าได้ นั่นก็ถือว่าเป็นอันใช้ได้แล้ว ถึงแม้ทุกข์ที่มีอยู่ (กับการปฏิบัติธรรม)ในเวลานี้ ก็ถือว่าเป็นทุกข์เพื่อที่จะกระทำให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ ไม่ได้เป็นทุกข์เพื่อที่จะสืบต่อทุกข์ไปในภพหน้าชาติหน้า
บางส่วนบางตอนจากหนังสือเรื่อง “อยู่อย่างไม่ประมาท”
โดย จารุวณฺโณ ภิกฺขุ (พระอาจารย์ต้น)
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น