ปฏิปทาวัตร *..ตอนที่ ๑๘..*
หลังจากนั้นไม่ว่าจะเห็นรูปเคารพ เห็นองค์พระ เห็นอะไรก็ตามในที่อื่น ๆ ที่เป็นรูปเคารพก็กราบไปอย่างนั้นแหละ ตอนนั้นกราบผ่าน ๆ ไป กราบโดยไม่มีความเคารพเหมือนเดิม ไม่คิดว่าเป็นของดีของศักดิ์สิทธิ์เหมือนแต่ก่อน คิดแต่ว่าของนอก ๆ เพราะในใจเรามีพระรัตนตรัยแล้ว ดวงแก้วนั้นก็จะครอบรอบตัวเราไปอยู่ตลอด เห็นกันอยู่ตลอดมันจะเป็นวงใส ๆ กลม ละเอียด ละเมียดละไม ใสมาก... จะเห็นอยู่ตลอดเวลา ตลอด ๒๔ ชั่วโมง ไม่หายไปไหนเลย
หลังจากออกพรรษา (ที่ ๒) แล้ว จึงกราบลาหลวงปู่ไปอยู่ที่วัดป่านาดีสีสุก จังหวัดอำนาจเจริญ น่าจะเป็นประมาณเดือนมกราคมที่กราบลาท่าน เมื่อไปอยู่ที่วัดป่านาดีสีสุกก็รู้สึกสบายใจกับอำนาจพระรัตนตรัยที่เกิดขึ้นรองรับจิต จึงไม่ได้ภาวนาอะไรเลยสงบอยู่แต่กับพระรัตนตรัยอย่างเดียว รู้สึกสบายจนบอกตัวเองว่า “อยู่อย่างนี้ก็สบายนี่ ไม่ต้องทำอะไรก็รู้สึกใจสบาย ใจสงบ ไม่ต้องวุ่นวาย ไม่ต้องทำอะไร” กินแล้วก็นอน กินแล้วก็นอน ไม่ค่อยได้ทำกัมมัฏฐานอะไร อยู่แบบสบาย สบาย
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น